Tag: creative

Meneer Wasbeer

Mme BluestockingLeave a comment

Meneer Wasbeer kwam gisteren stilletjes binnen.

Hij begon als een paar aarzelende lijnen op ruw papier; een neus, wat ogen, een suggestie van oren. Niets gepland. Gewoon inkt die zijn weg vond.

Ik bleef langzaam tekens toevoegen. Stipjes werden vacht. Lijnen werden een gezicht. Ergens onderweg trok hij een trui aan. Meneer Wasbeer vond een bijzondere plek in mijn atelier.

Hij woont nu op de vensterbank, waar ik werk en de dag voorbij zie gaan. Het licht trekt langs hem. Het weer verandert achter hem. Hij kijkt stilletjes toe. Op de een of andere manier vond hij ook een plek in mijn hart.

Dat had ik niet gepland. Ik besluit meestal niet om me aan een tekening te hechten. Maar daar is hij heel aanwezig, geduldig, bijna alert. Alsof hij elk moment tot leven kan komen en tegen me kan beginnen te praten. Ik vraag me af of andere kunstenaars dit gevoel ook kennen. Dat moment waarop een personage ophoudt lijnen en papier te zijn en… gezelschap wordt.

Niet denkbeeldig op een kinderlijke manier.
Meer als een stille aanwezigheid. Een herinnering dat iets door mijn handen is gegaan en heeft besloten te blijven. Ik hoef niet dat hij iets betekent. Ik heb nog geen verhaal nodig. Het is genoeg dat hij er is. Misschien gebeurt dit wanneer we dingen langzaam maken, zonder er te veel van te vragen. Soms geven ze iets terug. Voor nu houdt Meneer Wasbeer de wacht vanaf de vensterbank. En ik blijf maken, benieuwd wat er nog meer stilletjes zal arriveren.

Sonnet – Girl With Spiders

Mme BluestockingLeave a comment

A spider drifted down to meet my gaze,
her silken thread a trembling, silver line.
She paused as if to read my quiet ways,
and chose my open palm as though by sign.

Another circled softly through the air,
her tiny steps like questions seeking ground.
Their gentle presence moved with patient care,
a whispered rhythm neither lost nor sound.

How strange that small companions teach us more
than all the heavy lessons we rehearse;
that trust arrives in moments we ignore,
and kindness weaves its own unspoken verse.

They rested in my hand, so light and true;
and left me changed in ways I never knew.

Sonnet – A place stood for more than one minute

Mme BluestockingLeave a comment

I stood with both my feet upon the floor,
My coat still warm, my bag held in my hand.
The room exhaled; it did not ask for more
Than that I pause and simply, quietly stand.

The house grew audible in ways it will
When nothing moves and no one needs to speak.
The hinge, the clock, the dust suspended still
Made time feel wider as the moments leak.

In waiting, something loosened in my chest:
The need to rush, to answer, to be late.
The body learns what stillness does the best
How standing there becomes a form of fate.

Some truths arrive when we decide to stay:
That nothing breaks if we do not move away.

Sonnet – Something I Heard Today by Melisha (mmebluestocking.nl)

Mme BluestockingLeave a comment

December practice · sonnet & sketch


This December I’ve set myself a small, personal challenge:
to write one sonnet and make one pencil sketch each day.

It has been many years since I last worked seriously with sonnets, so I am listening carefully again, to meter, rhythm, and breath; learning as I go. I find myself enjoying the practice more than I expected: the slowness, the attention, the act of returning.

Each sonnet is paired with a pencil sketch, a quiet companion to the words.
If a line or image lingers, you are welcome to sit with it. Thank you for reading along this December.

Sonnet — Something I Heard Today

by Melisha

In our bed, with eyes still closed, I heard this sound. 

The sound of your breath moving near my ear.

My eyes stayed closed; I did not turn around.

Close to my heart, and never were you this near.

I felt the gratitude your simple ring brings.

There is no other place I wish to stay.

To have you this close feels like the best thing.

So here I lie until you go away.

Your breath is the song of your loving voice,

The part of you I love and care for long.

There is nowhere I would be by choice.

For every breath you take is love’s true song.

I hear your breath now louder deep in me.

Through all these years, it stays what it must be.