Tag: creativiteitvrijgelaten

Meneer Wasbeer

Mme BluestockingLeave a comment

Meneer Wasbeer kwam gisteren stilletjes binnen.

Hij begon als een paar aarzelende lijnen op ruw papier; een neus, wat ogen, een suggestie van oren. Niets gepland. Gewoon inkt die zijn weg vond.

Ik bleef langzaam tekens toevoegen. Stipjes werden vacht. Lijnen werden een gezicht. Ergens onderweg trok hij een trui aan. Meneer Wasbeer vond een bijzondere plek in mijn atelier.

Hij woont nu op de vensterbank, waar ik werk en de dag voorbij zie gaan. Het licht trekt langs hem. Het weer verandert achter hem. Hij kijkt stilletjes toe. Op de een of andere manier vond hij ook een plek in mijn hart.

Dat had ik niet gepland. Ik besluit meestal niet om me aan een tekening te hechten. Maar daar is hij heel aanwezig, geduldig, bijna alert. Alsof hij elk moment tot leven kan komen en tegen me kan beginnen te praten. Ik vraag me af of andere kunstenaars dit gevoel ook kennen. Dat moment waarop een personage ophoudt lijnen en papier te zijn en… gezelschap wordt.

Niet denkbeeldig op een kinderlijke manier.
Meer als een stille aanwezigheid. Een herinnering dat iets door mijn handen is gegaan en heeft besloten te blijven. Ik hoef niet dat hij iets betekent. Ik heb nog geen verhaal nodig. Het is genoeg dat hij er is. Misschien gebeurt dit wanneer we dingen langzaam maken, zonder er te veel van te vragen. Soms geven ze iets terug. Voor nu houdt Meneer Wasbeer de wacht vanaf de vensterbank. En ik blijf maken, benieuwd wat er nog meer stilletjes zal arriveren.

Sonnet – Something I Heard Today by Melisha (mmebluestocking.nl)

Mme BluestockingLeave a comment

December practice · sonnet & sketch


This December I’ve set myself a small, personal challenge:
to write one sonnet and make one pencil sketch each day.

It has been many years since I last worked seriously with sonnets, so I am listening carefully again, to meter, rhythm, and breath; learning as I go. I find myself enjoying the practice more than I expected: the slowness, the attention, the act of returning.

Each sonnet is paired with a pencil sketch, a quiet companion to the words.
If a line or image lingers, you are welcome to sit with it. Thank you for reading along this December.

Sonnet — Something I Heard Today

by Melisha

In our bed, with eyes still closed, I heard this sound. 

The sound of your breath moving near my ear.

My eyes stayed closed; I did not turn around.

Close to my heart, and never were you this near.

I felt the gratitude your simple ring brings.

There is no other place I wish to stay.

To have you this close feels like the best thing.

So here I lie until you go away.

Your breath is the song of your loving voice,

The part of you I love and care for long.

There is nowhere I would be by choice.

For every breath you take is love’s true song.

I hear your breath now louder deep in me.

Through all these years, it stays what it must be.

November 2025 terugblik 

Mme BluestockingLeave a comment

(door Melisha aka Mme Bluestocking

November voelde dit jaar als een zachte overgangsmaand tussen het bruisende najaar en de stille winter die er inmiddels al is, maar daar meer over in mijn volgende post. In mijn schetsboek ontstond deze pagina met mijn favoriete dingen van november… kleine momenten die mij dragen, inspireren en voeden terwijl de dagen korter worden.

Iedere tekening vertelt iets over mijn leven, mijn werk en mijn hart.

De boom in het winterlicht
Ik merk hoe ik steeds vaker naar buiten ga om even te ademen. De kale takken, het zachte winterlicht… alles lijkt langzamer te gaan. En ik ook.

Mijn bijen
Hoewel de kasten nu dicht zijn en de bijen in hun wintercluster zitten, denk ik elke dag aan ze. Mijn imkerhart klopt zelfs in de wintermaanden door hun rustige zoemen leeft ergens in mij voort.

Mini-zines & gnoompjes
Mijn mini-zines groeien uit tot een klein universum. Lumi, Rune en Plume lijken soms zelf te fluisteren wat de volgende pagina moet worden. Ik verstuur ze met liefde, als kleine lichtpuntjes de wereld in. 

Thee, boeken & warme rustmomenten
November is dé maand waarin ik me nestelde met een kop thee en een boek. Soms om te lezen, soms om ideeën te laten ontstaan nieuwe zines, nieuwe verhalen, nieuwe workshops.

 De dieren in mijn leven
Mijn sheltie, Amna, en de katten, Siem en Ming, blijven mijn trouwe gezelschap. Hun zachtheid, hun aanwezigheid… ze maken zelfs de meest volle dagen weer rustig en ik voel met net sneeuwwitje wanneer ze steeds me volgen in huis.

Kaarsjes & ceremonietijd
Met de terugkerende donkerte voel ik steeds sterker de behoefte om te vertragen. Kaarsen aansteken is voor mij een ritueel een kleine uitnodiging om bij mezelf te komen, maar ook om in gedachten een kaarsje aan te steken voor een ander die dat kan gebruiken…

Mos, paddenstoelen & kruiden
De natuur vertelt haar eigen verhaal, zelfs in de stilste tijd. Ik verzamel, observeer, teken, schrijf. In mijn kruidenvrouwenopleiding duik ik steeds dieper in plantverhalen en dat vind je terug in mijn zines, mijn workshops en mijn kunst.

Keramiek — The Dirty Potter
Dit is de tijd van het jaar waarin ik opnieuw verliefd word op keramiek. De klei, het boetseren, het stoken het is alsof mijn handen precies weten wat ik nodig heb en zo ontstaat er mooie dingen vanuit een liefdevolle intentie.

Katjes op dekentjes & cosy hoekjes
Dit is precies hoe mijn avonden eruitzien: een warm plaid, een of twee slapende katten, en ik met een schetsboek op schoot. Het leven hoeft niet groot te zijn om betekenisvol te zijn. 

Dank jullie wel voor het ontvangen van mijn mini-zines, voor de lieve berichtjes, voor het meeleven met mijn creaties. Jullie zijn de reden dat mijn werk de wereld in mag.

November throw back

Project Dragonfly

Mme BluestockingLeave a comment

::English translation and photos below:: 🌿

🌷Na een bewogen zomer wil ik graag iets bijzonders met jullie delen. Ik ben namelijk begonnen aan een nieuw creatief project dat ik “Project Dragonfly” heb genoemd. De libel is voor mij een symbool van transformatie, flexibiliteit en de moed om buiten je comfortzone te treden. Dit project is mijn manier om deze eigenschappen te omarmen en mezelf uit te dagen op een nieuwe, onverwachte manier.

Mijn atelier is een rustige oase geworden, een plek waar ik de rust en ruimte vind die Virginia Woolf zo mooi beschreef in “A Room of One’s Own.” Het is hier, in deze kalme omgeving, dat ik de vrijheid voel om te creëren zonder de druk van perfectie of prestatie. Deze zomer heb ik veel nagedacht over hoe ik mijn leven en werk meer in lijn kan brengen met wie ik echt ben, los van wat de maatschappij van me verwacht. Ik merk dat dit vooral belangrijk is voor mijn mentale gezondheid, zeker nu ik nog steeds herstellende ben van een burn-out.

Ik leer steeds meer om de imperfecties te omarmen, en dat is een belangrijke les in mijn werk met klei—een medium waarin perfectie niet bestaat. Klei vraagt om loslaten, om het accepteren van wat is. Het helpt me om mijn ware zelf te uiten zonder de dwang om aan verwachtingen te voldoen.

Dus als ik wat minder online ben, weet dan dat het goed met me gaat—ik ben gewoon diep verzonken in een rustig, creatief proces. Ik neem de tijd om te mediteren, te creëren, en de perfectionist in mij los te laten, zodat ik met mijn handen kan vormgeven wat in mijn hoofd en hart leeft. 🌱

🌿 After an eventful summer, I’d like to share something special with you. I’ve embarked on a new creative project that I’ve named “Project Dragonfly.” For me, the dragonfly symbolizes transformation, flexibility, and the courage to step outside your comfort zone. This project is my way of embracing these qualities and challenging myself in a new, unexpected way.

My Apple tree in the garden is bearing lush green apples

My studio has become a peaceful oasis, a place where I find the calm and space that Virginia Woolf so beautifully described in “A Room of One’s Own.” It’s here, in this serene environment, that I feel the freedom to create without the pressure of perfection or performance.

Just a peak of where I’m spending my time

This summer, I spent a lot of time reflecting on how I can align my life and work more with who I truly am, apart from what society expects of me. I find this especially important for my mental health, particularly as I’m still recovering from burnout.

If you are looking for some special tea or soap, let me know.

I’m learning more and more to embrace imperfections, and that’s an important lesson in my work with clay—a medium where perfection doesn’t exist. Clay demands letting go, accepting what is. It helps me express my true self without the compulsion to meet expectations.

So if I’m less active online, know that I’m doing well—I’m just deeply immersed in a calm, creative process. I’m taking the time to meditate, create, and let go of the perfectionist in me, so I can shape with my hands what lives in my mind and heart. 🌱

@the_dirty_potter