Meneer Wasbeer

Meneer Wasbeer kwam gisteren stilletjes binnen.

Hij begon als een paar aarzelende lijnen op ruw papier; een neus, wat ogen, een suggestie van oren. Niets gepland. Gewoon inkt die zijn weg vond.

Ik bleef langzaam tekens toevoegen. Stipjes werden vacht. Lijnen werden een gezicht. Ergens onderweg trok hij een trui aan. Meneer Wasbeer vond een bijzondere plek in mijn atelier.

Hij woont nu op de vensterbank, waar ik werk en de dag voorbij zie gaan. Het licht trekt langs hem. Het weer verandert achter hem. Hij kijkt stilletjes toe. Op de een of andere manier vond hij ook een plek in mijn hart.

Dat had ik niet gepland. Ik besluit meestal niet om me aan een tekening te hechten. Maar daar is hij heel aanwezig, geduldig, bijna alert. Alsof hij elk moment tot leven kan komen en tegen me kan beginnen te praten. Ik vraag me af of andere kunstenaars dit gevoel ook kennen. Dat moment waarop een personage ophoudt lijnen en papier te zijn en… gezelschap wordt.

Niet denkbeeldig op een kinderlijke manier.
Meer als een stille aanwezigheid. Een herinnering dat iets door mijn handen is gegaan en heeft besloten te blijven. Ik hoef niet dat hij iets betekent. Ik heb nog geen verhaal nodig. Het is genoeg dat hij er is. Misschien gebeurt dit wanneer we dingen langzaam maken, zonder er te veel van te vragen. Soms geven ze iets terug. Voor nu houdt Meneer Wasbeer de wacht vanaf de vensterbank. En ik blijf maken, benieuwd wat er nog meer stilletjes zal arriveren.

Helende Gnoompjes Mini-Zines

Voor mijn mini-zines heb ik prachtig nieuws: er zijn inmiddels een paar helemaal af, sommige zijn nog in wording, en andere liggen al klaar om verstuurd te worden.

Ik deel ze volledig gratis, omdat mijn doel is om ze de wereld in te sturen naar iedereen die er op dat moment iets aan kan hebben. Als je iemand blij wilt maken, jezelf wilt verwennen, of wilt helpen om de zines verder te verspreiden, dan kun je ze gewoon bij mij bestellen.

Het enige wat je betaalt, is een postzegel.

Stuur me een berichtje met je adres, welke mini-zines je wilt ontvangen (Engels, Nederlands of allebei) en welke nummers je kiest.
Op dit moment (november 2025) zijn nummer 1, 2 en 11 verkrijgbaar.

Laat ook weten hoeveel je er wilt. Je betaalt alleen de postzegel . ik stuur ze met liefde naar je toe.

Wil je automatisch de rest van de serie ontvangen zodra er weer drie of meer klaar zijn? Laat het me weten, dan zet ik je op de lijst.

Voor filmpjes en foto’s kun je het beste naar:

instagram: @mme_bluestocking en https://www.facebook.com/melishanest

En om ze te onvangen kun je me appen of mailen naar: info@mmebluestocking.nl

Waar je me nog meer kan vinden: Thedirtypotter.nl

Waarom ik mijn mini-zines maak — en waarom ik ze weggeef

De mini-zines zijn ontstaan in een periode waarin ik zelf behoefte had aan zachtheid. Niet aan grote woorden of ingewikkelde theorieën, maar aan kleine, draagbare momenten van troost. Een lichtpuntje dat in je jaszak past. Iets dat je openslaat wanneer het even te veel is — en dan adem je net iets dieper uit.

Ik merkte hoeveel kracht er zit in iets kleins. In een gnoompje dat je aankijkt met begrip. In een paar woorden die je eraan herinneren dat je niet alleen bent. In een kleine illustratie die voelt alsof iemand je hand even vasthoudt.
En dus ben ik ze gaan maken: mini-zines die zacht spreken wanneer het leven wat harder klinkt.

Waarom Engels én Nederlands

Ik ben geboren en opgegroeid in het Engels en Afrikaans, het zijn mijn moedertalen en de taal waarin mijn innerlijke stem vaak het eerst spreekt. Maar Nederland is al jaren mijn thuis, mijn hartsgrond. Het is de taal waarin ik droom, waarin ik met mijn man en kinderen praat, waarin ik liefheb, leef en werk.

Daarom bestaan de mini-zines in beide talen.
Ik wil dat ze toegankelijk zijn voor iedereen die ze nodig heeft. Want zachtheid mag geen taalgrens kennen.

Waarom ik ze gratis weggeef

Vanaf het moment dat ik het eerste zine af had, wist ik: dit moet niet verkocht worden. Dit moet gedeeld worden.

Ik wilde geen prijskaartje op steun zetten. Ik wilde niet dat iemand eerst moest nadenken of ze het “waard” zijn om zichzelf een moment van troost te geven. Ik wilde dat deze kleine gnoompjes vrij mochten reizen van hand tot hand, van brievenbus tot brievenbus. Naar wie op dat moment iets nodig heeft.

Daarom zijn ze gratis.
Jij betaalt alleen een postzegel, zodat ze kunnen bewegen, zwerven, gevonden worden.

Sommige mensen bestellen ze voor zichzelf.
Sommigen sturen ze door naar een vriendin die door iets moeilijks gaat. Anderen leggen ze ergens neer om te worden gevonden door wie het op dat moment aantrekt.

Het is mijn manier om een kleine kring van zachtheid te maken. Om iets terug te geven. Om te laten zien dat troost ook klein en tastbaar mag zijn en dat we die gerust met elkaar mogen delen.

Een project dat mag reizen

Als je ze wilt ontvangen, of als je ze wilt helpen verspreiden, stuur me een berichtje.
Kies de taal die bij jou past.
Kies het aantal dat je nodig hebt.
En dan stuur ik ze met liefde naar je toe.

Want soms begint een beetje heling gewoon bij een klein gevouwen papiertje, een gnoompje met een zachte blik, en het gevoel:
Dit was precies wat ik nodig had.”